İşsizlik ve Çankırı

Bugün ülkemiz; borç, cari açık ve işsizlikte cumhuriyet tarihinin rekorunu kırdığı bir süreçten geçmektedir. Sadece 2002 verileri ile 2010 verilerini karşılaştırmak bile bizim bir kanaat edinmemize yeter niteliktedir. Dış Borç 2002’de 125 milyar dolar iken 2010’da bu rakam 282 milyar dolara çıkmıştır. Cari açıkta, tüm dönemlerin rekoru kırılmıştır. Cari açık 2002’de 0,63 milyar dolarken 2010’da 48,5 milyar dolardır.

Özellikle 2009 ve 2010 yılı işsizlik rakamları cumhuriyet tarihimizin en yüksek seviyesine çıkmıştır. Buna rağmen Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK), Hane halkı İşgücü Araştırması 2010 sonuçlarına göre Türkiye genelinde işsizlik oranının 2010 yılında 2009’a göre 2.1 puan azalışla yüzde 11.9’a gerilediğini açıklamıştır. Tarım dışı işsizlik yüzde 13,7 olurken, genç nüfusta işsizlik oranı ise yüzde 20,8 olarak hesaplanmıştır. Bu verileri daha somut olarak rakamsal olarak ifade ettiğimizde 2002’de ortalama işsiz sayısı 2 milyon 269 bin iken 2010 yılında bu rakam 3 milyon 259 bin olmuştur.

2009 ve 2010 rakamları kıyaslandığında azaldığı iddia edilen işsizliğin azalma nedeni aslında yeni istihdam alanlarının açılması değildir. Asıl neden eğitim alanında yapılan değişikliklerdir. Önce liseler 3 yıldan 4 yıla çıkarılarak gençlerin iş hayatına atılması bir yıl ötelenmiş, arkasından sessiz sedasız bir şekilde üniversitelerin ilgili ilgisiz hemen hemen tüm bölümlerine İngilizce hazırlık programları eklenerek üniversiteler 4 yıldan 5 yıla çıkarılmıştır. Böylelikle gençlerin iş hayatına atılması 1 yıl daha geciktirilmiştir. Bunlarda istihdam yaratmadan işsizliğin sözde azalmasına neden olmuştur. Bu hayal perdesi iki yıl sonra yıkıldığında yeni istihdam alanları yaratılmazsa işsizlik yeni rekorlar kıracaktır.

Bu bağlamda Çankırımız da yıllardır Başkentin en yakınında olan şehirlerden biri olarak işsizlikle başa çıkmaya çalışırken sürekli göç vermiş ve neticesinde 12 Haziranda yapılacak seçimler sonrasında mecliste temsil edecek milletvekili sayısı 3 ten 2 ye düşmüştür. Gerçekten de Valilik internet sayfasına göre adrese dayalı nüfus kayıt sisteminin 2009 yılı verilerinde Çankırı nüfusu 185.019 olarak görülmektedir. Bu rakam aynı tablodaki 1940 yılı nüfusuna denk gelmektedir. Bu rakamlar göçün en somut göstergesidir. Göçün nedeni ise yeterli istihdamın olmamasıdır. İlimizde sanayi tesisleri çeşitli nedenlerle zaten kurulmazken bir de ilimizin en büyük istihdam sahası olan tarım ve hayvancılık yok edilme noktasına getirilmiştir.

Yapılması gereken tersine göçü sağlamaktır. Bunun yolu ise öncelikle tarım ve hayvancılığın geliştirilmesinden akabinde de tarım ve hayvancılığa dayalı sanayinin ilimizde yapılandırılmasından geçmektedir. Hükümet programlarında ise bunun emarelerine rastlanmamaktadır. Mevcut durumda İlimiz yine kaderine terk edilmektedir.

….. Fırtınanın şiddeti ne olursa olsun martı sevdiği denizden asla vazgeçmez…