Bazen bir cümleye takılıp kalıyorum. Reklamda diyor ki “Bir çizgi dünyayı değiştirir”

Aldı beni bir düşünme halleri.  Sahi öyle midir ki??

Sadece bir çizgi. ——  ortalamadır bazen. Bu ortalama üzerinde gidersen çoğu zaman sorunsuz yaşarsın gidersin sende. Ortalamanın altında kaldıysan çok çabalaman gerekecektir; çünkü sistem böyle. Zorluklar neredeyse oradan gelişim yakalamak evladır. Ortalamayı geçersen, bu çizginin üstündeysen üste, altındaysan altta. Yukarıda kimi zaman, kimi zaman aşağıda…Yada sağda, solda. Hepsinin kendine göre keyifli yanları, zorlayıcı halleri var ki bunu yaşayarak göreceksin çoğu zaman.

Ayırıcı, belirleyici, kışkırtıcı..

Çizgi neredeyse sen orada.

Çizginin üstüne çıkmak için ne yapmalı peki? Çok mu çalışmalı, planlı mı olmalı, zeki mi olmalı, şansın mı yaver gitmeli… Ne olmalı??

Bir çizginin gücü bu kadar etkiliyse bizim hayatımız da mutat etkiler dışına çıkaramaz mı ?

Mesela iletişim yaralarına çözüm bulamaz mı??

Savaşlara dur diyemez mi??

Açlığı yok edemez mi??

Bencilliği bitiremez mi??

Bu pandemiyi bitiremez mi? Öncesi sonrası diye ayırıp yepyeni bir gün yaratamaz mı?

Böyle bir çizgi bulunamaz mı??

Bir çocuk böyle bir çizgi çizemez mi??

Bir çocuk dünyayı yeniden değiştiremez mi???

Bölücü bu çizgi. Küçükle büyüğü, doğru ile yanlışı, olur ile olmazı ayırıveriyor bir çizişte. Sen doğru taraftaysan bu çizgi sana mutluluk verecektir ama yolun ters tarafındaysan o çizgi  seni mutlu ermez.

Bir çizgi güzelle çirkini ayırır. Güzel olan tarafın sana yaşattıkları edebiyat olur, sanat olur, şiir olur, resim olur güzelleştirir dünyamızı ki hayatın yaşanır tarafıdır bunlar.

Bazen de çizgi birleştirir uçlarını bir çember olur. “Ya içindedir çemberin ya da dışında .”şarkının dediği gibi. Kendin içindeysen aklın dışındaysa çok zor yaşamak.  Ya da  tam tersi. Girmek istersin giremezsin, çıkmak istersin, çıkamazsın. Gönüllü bir maphusluktur yaşadığın döner durursun, çare bulamazsın. Hapsolmamak lazım karanlıklara. Ufku çizgisini olabildiğince geniş çizmelisin, kendini hapsetmemelisin çemberlerin içine.

Çizgi bazen zigzak yaparak ilerler. Sen ne kadar düz gitmek istesen de seni kendi çizgisine çeker. Hep böyle ilerlemeyeceğimin bilincinde olman seni tekrar kendi çizgine getirecektir.

Kimi zaman da kırık çıkar çizgiler, tıpkı gönül kırıklıkları gibi. Öyle durumlarda al eline o kırık çizgileri, birleştir yürek sesinle, çiçek olsun, gülümseme olsun, kocaman mavi olsun sarsın tüm benliğini. Mavi umut olsun, umut senin çizgin ve bu çizgi hiç bitmesin.